Hér verða birtir pislar sem vefsvæðinu verða sendir og vefumsjónarmaður metur birtingahæfa í hverju tilfelli. Sendið á póstfangið: www.bildudalur@bildudalur.is

Vefumsjónarmaður Jón Þórðarson.

Ágætu landar mínir, sveitungar og þeir sem bera réttætiskennd.

Ég mun á næstunni skrifa hér hugleiðingar sem byggðar eru á raunveruleika, raunveruleika sem kannski eru ekki öllum ljósir.

Ég mun birta skrif mín sem framhald, kannski ekki alltaf í beinu framhaldi en vonandi í samhengi. Ég veit ekki hve lengi ég verð að koma því frá mér sem ég vil segja, það kann að taka nokkurn tíma og verða með hléum.

Þorpin okkar út á landi byggðust upp með og á ákveðnum gildum, gildum sem höfðu það að leiðarljósi að lifa, nýta náttúruna og það sem hún hefur að bjóða. Sum þessara gilda eru enn í gildi og kannski helst í landbúnaði. Þessi gildi snúast líka um að lifa í sátt við umhverfið, nýta auðlindir skinsamlega og snúast líka um gildi fjölskyldunnar.

Á sumum öðrum sviðum hafa þessi gildi verið borin ofurliði, ofurliði efnishyggju, græðgi og valdbeitingu, hafa fjarað út og leitt þorpin, fólkið sem býr í þeim til vonleysis og vanlíðanar.

Það eru þessi atriði sem ég vil fjalla um, fjalla um þau áhrif, aðferðirnar sem þetta hefur haft á þá sem búið hafa og vilja búa, eru frumbyggjar þessa landshluta fyrir vestan, norðan, austan og sunnan, þó aðallega fyrir vestan því þar þekki ég best til..

Þorp fyrir vestan byggðist upp á aðgengi að auðlind til sjávar og sveitar, það var hægt að nýta auðlindir, fiskinn og afurðir landsins til að framfleyta sér og sínum. Sjómenn vöknuðu til að sækja fisk á miðin svo landverkafólk gæti mætt til vinnu að morgni, bóndinn setti fé á stokk svo setja mætti í súr og reik. Þannig hélst keðjan gangandi, framfarið urðu, skipin stækkuðu og fjárhúsin voru byggð úr betra byggingaefni. Markmiðin voru að hafa ofan í sig og á, njóta tómstunda og afþreyingar. Stundum áraði ylla og sumir voru duglegri eða latari en aðrir. Grasið, fyrir þá sem undur sér varð sjaldan grænna hinumegin við lækinn en samkeppni ríkti, menn spurðu hvernig aflaðist, var féð vænt að hausti. Merkilegt nokk það er enn spurt hvernig dilkarnir vega vogina að hausti en aflabrögðum eftir dagróður er ekki spurt eftir...framhald síðar

jþ

“Kvikum hvergi” segja sumir, hvernig á slíkt að ganga þegar draga þarf úr á alla lundu.

Tenging norður og suðursvæðis Vestfjarða er afar brýnt verkefni. En það plan sem þar er á ferðinni er afar hæpið að þjóni sýnum tilgangi, þó fjármagn fáist sem aftur er afar ólíklegt miðað við það þjóðfélagsástand sem nú ríkir. Það eru svo mörg önnur verkefni sem brýnni geta talist sem slegin hafa verið á frest.

Í þessu getur falist tækifæri til að endurskoða áætlanir og hugsun, er ekki talað um að ýmis gildi sem voru talin góð og gild fyrir ekki skömmu en eru nú talin úrelt.

Snúum okkur að einfaldari, ódýrari og betri lausn, tökum hana að minnsta kosti til alvarlegrar skoðunar.

Lausnin gæti falist í 1.200 metra göngum undir Hrafnseyrarheiði og hraðsiglingaferju á Arnarfjörð.

Það fullyrði ég, að verði mun ódýrari lausn og þjóni tengingu svæðanna mun betur en fyrri hugmyndir.

Sameinum síðan alla Vestfirði í eitt sveitafélag og hagræðum í því stjórnkerfi sem sveitafélag byggir á. Við munum með þessum aðgerðum ná verulega lengra á framabraut, á skömmum tíma, ef okkur ber gæfa til að taka þetta verefni fyrir og það strax á vordögum. Tökum þetta til umfjöllunar með jákvæðum formerkjum, gætum byrjað á að halda ráðstefnu um verkefnið og fá fram hugmyndir og staðreyndir.

Vestfirðir eitt samgöngusvæði, eitt sveitafélag. eitt viðskiptasvæði, eitt atvinnusvæði, eitt menntasvæði,

Jón Þórðarson

Bíldudal

Þorpið Bíldudalur

Ágætu netverjar, eins og þið hafið orðið varir við hefur ekki komið mikið af fréttum inn á síðuna að undanförnu. Ég hef svo sem enga afsökun þar um aðra en einhverja deyfð í sjálfum mér. Sú deyfð er kannski endurspeglun á þeirri deyfð sem er yfir samfélagi okkar hér fyrir vestan. Einhvern veginn finnst mér að við lifum við bið og aftur bið, en eftir hverju erum við að bíða? Gott væri að við vissum það. Ég ætla þó að nefna nokkur dæmi um bið hér og kannski við það skýrist hvað í bið okkar felst.

Bið eftir að óskabarn síðustu ára hefji vinnslu:

Kalkþörungaverksmiðja og tilkoma hennar gerði okkur lífið eftirvæntingafullt um tíma, nú finnst mér einhvern veginn að væntingarnar hafi dofnað. Það eina sem íbúar staðarins sjá er að dælt er upp kakþörungi nokkuð reglulega, til verða heilu fjöllin á nýju höfninni og athafnasvæði verksmiðjunnar sem síðan hverfa eins og dögg fyrir sólu. Það koma inn skip, ýmist innlend eða erlend og lesta óunnin þörung til vinnslu í öðrum löndum, með starfsfólki sem ekki á hér heima og skilur ekki eftir sig neitt hér í samfélagi okkar. Áhafnir skipanna koma ekki einusinni í land, veiða sér í soðið í höfninni og hverfa síðan. Biðin eftir að verksmiðjan hefji framleiðslu er orðin all löng og störfin þar fá miðað við þær væntingar sem lagt var af stað með í upphafi. Einkaleyfið fyrir námugreftri í firðinum sem veitt var fyrirtækinu og sú uppbygging sem átti sér stað með opinberu fé á grundvelli góðra vona sem forsvarsmenn fyrirtækisins gáfu til að fá einkaleyfi. Hér held ég að forsvarsmenn fyrirtækisins og Bæjarstjórn Vesturbyggðar skuldi okkur íbúum skilvirka greinargerð og ákveðna og haldbæra áætlun um uppfyllingu áætlana sem réttlættu aðkomu opinbers fjámagns til framkvæmda og námuvinnslu úr okkar ágæta firði Arnarfirði.

Ég veit að ég verð ekki vinsæll vegna skrifa minna á þessa vegu en ég get ekki orða bundist lengur. Á það við bæði sem að framan er sagt og það sem hér kemur á eftir.

Fiskvinnsla:

Vinnsla sjávarfangs á Bíldudal hefur ekki alltaf gengið sem best. Hafa þar margir komið að og þar á meðal sá sem hér ritar. Þó hafa væntingar verið á stundum og stundum hefur gengið vel sum árin.

Nú sem stendur hefur verið beðið frétta af því hvort Stapar ehf. ætli að hefja vinnslu sjávarfangs á Bíldudal. Snemma vors var haldinn kynningafundur og aðstendum fyrirtækisins færð blóm sem var vel við hæfi því fagna ber slíkum áföngum. En því miður er enn verið að bíða. Fréttir berast annars lagið að vikan þurfi að líða eða einir tíu dagar, miðvikudagur færir fréttir og þvíum líkt. Stjórnmálamenn eru gjarnan þeir sem beðið er eftir og kann vel að vera að svo sé. Einn stjórnmálamaðurinn heima í héraði hafði orð á að nú væru komnir alvöru menn að borðinu og þá færu málin að ganga, síðan er liðið meira en ár. Þannig er samfélagið í stöðugri bið sem nagar marga að innan sem ekki er gott.

Rækjuver hefur verið stopp lengi og þar á bæ fást engin svör þó sumstaðar annars staðar sé verið að vinna á krafti og menn láta orðið vel af vinnslu rauða gullsins.

Mín ósk er ósköp einföld og svo gæti verið um fleiri. Takið á ykkur einurð hverjir svo sem eiga og segið okkur satt orð, svona einu sinni, það er engin skömm að viðurkenna að ekki sé hægt að fara af stað ef svo er. Við viljum fá að vita þetta og það strax.

Já biðin er löng og stundum erfið fyrir hinn almenna borgara. Kannski er ekki skynsamlegt að bíða, sumir hafa ekki gert það og er það skiljanlegt. Nú er verið að mér finnst að búa til nýja bið en það er olíuhreinsistöð. Já sú bið gæti tekið nokkur ár og hvað svo sem um það kannski er hún þess virði.

Það er annars með ólíkindum að eitt þorp eins og Bíldudalur geti ekki lifað við jafn auðugan fjörð og Arnarfjörð. Hafið þið ágætu netverjar gert ykkur grein fyrir þeim auðlindum sem í og við fjörðin eru?

Kalkþörungur í svo miklu magni að hugsa þarf í hundruðum ára, hrein afurð, mikli hreinni en víða þekkist og betur samansett í efnum en víða annarsstaðar; flutt út óunnin í þúsundum tonna á ári.

Rækja sem hér áður fyrr var gull í gildi en er nú verðminni en samt unnin víða annarsstaðar, hefur stundum verið flutt í burtu vegna þess að verksmiðjueigandi vill ekki kaupa og vinna heima í héraði. Kannski ekki alltaf hagkvæmt en oftar verið svo, er ekki svo um margan iðnað að góðu árin hjálpa þeim verri.

Þorskur, ýsa og skarkoli sett í kvóta sem er farinn. Gæti það gert til við stofn þessara tegunda að heimamenn fengju að nýta sér til viðurværis. Nei við eigum að finna eitthvað annað til að lifa við.

Það má lengur telja, kannski koma skrímslin í Arnarfirði til með að bjarga okkur. Eitthvað sem stjórnvöld þessa annars ágæta lands geta ekki fest fingur á og selt útlendingum eða öðrum landshlutum, eru tilbúin til að setja fjármagn í af opinberu fé. Já Skrímsli gætu orðið lyftistöng yfir veraldlegar auðlindir, efnisleg gæði lands og sjávar, umfram það sem við erum alin upp við og kunnum hér einu sinni.

Lifum heil í óraunveruleikanum, sæl að sinni.

jþ

Nokkur orð um olíu hreinsistöð á Vestfirði og atvinnumál.

Að undanförnu hefur verið mikið rætt um hugsanlega olíu hreinsistöð á Vestfjörðum en lítið hefur verið um upplýsingar í þeirri umræðu. Til útlanda fór föruneyti sem skoðaði tvær slíkar stöðvar og komu menn að virðist ánægðir til baka. En lítið er um upplýsingar úr ferðinni, ekki einusinni myndir handa okkur sem ekki fóru, kannski var þetta einkaferð. Einu hef ég þó tekið eftir í máli þeirra sem fóru en það var að þetta væri svo snyrtilegt og gott að það væri meira að segja byggð alveg heim að þessum verksmiðjum. Það eitt leysir mikinn vanda er varðar staðsetningu og fjölgar verulega þeim stöðum sem stöðin getur verið á. Til dæmis mætti vel fylla upp í Pollinn á Ísafirði og hafa stöðina þannig á milli byggðanna sem eru allt í kringum Pollinn. Stutt væri í öll aðföng og þjónustu, þarna er oftast gott veður og dýpi gott alveg inn að byggð.

Ég ætlaði svo sem ekki að vera neitt leiðinlegur í grein þessari en ég get ekki orða bundist. Við sem heima sitjum fáum mjög takmarkaðar upplýsingar um þessa hluti enn sem komið er en úr því verður vonandi bætt. Ég ætla þó að minnast á nokkur atriði sem mér finnst skipta máli og varða það umhverfi sem ég sjálfur lifi við en það er Arnarfjörður.

Ef stöðin verður staðsett í Arnarfirði þá eru nokkur atriði sem hafa þarf í huga. Arnarfjörður er þröskulds fjörður sem þýðir að fjörðurinn er grynnstur yst en dýpkar þar innaf. Dýpið yst er um 18 til 20 faðmar en fyrir innan er fjörðurinn um 55 til 65 faðma djúpur.

Lífríkið í Arnarfirði lifir nokkuð sjálfstæðu lífi og hafa einstakar tegundir þróast frá öðrum eins og til dæmis rækjan en hana má glögglega þekkja frá rækjunni eins og í Ísafjarðardjúpi. Lagskipting sjávar er einnig sérstök í Arnarfirði er þar eru þrjú aðal sjólög, botnlag sem er frekar kalt og verða lítið sjóskipti í, miðlag sem er temprað og síðan yfirborðslag sem sveiflast til í hita og eru mikil sjóskipti í utan frá hafi. Það sem veldur mér mestum áhyggjum er balestlosun þeirra skipa sem koma til Arnarfjarðar og sækja afurðir olíu hreinsistöðvarinnar. Skipin taka sjó í tanka einhversstaðar út í heimi og fylgir honum alskonar lífríki sem að líkindum mun breyta því lífríki sem fyrir er í firðinum. Einnig er gróður á botni skipanna sem mun losna af í einhverjum mæli og hafa áhrif á það lífríki sem fyrir er. Botn skipanna er gríðarlegt flatarmál, áttum okkur á því að við erum að tala um risa skip sem munu að jafnaði verða þrjú til fjögur að staðaldri á firðinum í einu.

Menn munu nú segja, nú við erum ekkert að hafa útúr lífríkinu í firðinum. Rækjan er ekki veidd og ekki meygum við veiða þorskinn. Svolítið er til í þessu en það er mín trú að rækja og hörpudiskur á eftir að veiðast úr Arnarfirði og líka þorskur. Við erum ný búin að raysa Kalkþörungaverksmiðju sem vinnur úr námu kalkþörunga ú firðinum, hvernig mun þessi framleiðsla verða í návígi við olíu hreinsistöð.

Loftmengun sem nú er talað um að verði til jöfnunar við þá minni mengun sem hreinna eldsneyti gefur okkur á vélaflota landsmanna mun öll flytjast til Arnarfjarðar. Hafið það í huga þegar þessu þætti er velt fyrir sér, Vestfirðingar eiga fáar vélar, við eigum fáa bíla, fá skip og nánast engar þungavinnuvélar. Öll sú mengun sem sparast við hreinna eldsneyti vélaflota Íslendinga mun flytjast til Arnarfjarðar.

Af ofangreindu má sjá að bréfritari er á þessari stundu mótfallin því að olíu hreinsistöð komi í Arnarfjörð en hvort hún komi annarsstaðar á Vestfjörðum er látið liggja á milli hluta að sinni vegna þess að taka verður tillit til aðstæðna á hverjum stað fyrir sig.

En það sem helst hefur verið haft til ágætis olíu hreinsistöðvar er fjöldi starfa og sú uppbygging sem henni fylgir. Hvað annað er til ráða fyrir landshluta sem er að falli kominn sem er afleiðing ákvarðanna stjórnvalda.

Við eigum sem betur fer sóknarfæri á Vestfjörðum og eru þau annars vegar á sviði nýtingar þeirra náttúruafurða sem við eigum en höfum ekki nýtt okkur enn bæði til lands og sjávar. Má þar nefna að á Vestfjörðum er einhver mesta berjaspretta sem fyrir finns, fjallagrös sem eru að auka verulega verðgildi sitt, þarinn meðfram ströndum og sem ljóst er að hægt er að rækta, eldi bolfisktegunda sem gæti orðið okkar stærsta stóriðja og slægi olíu hreinsistöð langt út, ferðaþjónusta sem er verulega vaxandi atvinnugrein og eigum við þar stór sóknarfæri.

Ég get haldið lengi áfram við að telja upp tækifæri til bættrar búsetu og samgangna okkar í milli. Því miður vilja fáir hlusta á mig eða taka undir það sem ég hef sett fram en svo verður að vera. Ég get bent á mörg tækifæri í staðinn fyrir mengandi iðnað, rökin sem sett hafa verið fram um að skipin munu sigla framhjá hvert er eð eru haldlítið á móti þeirri mengunarhættu sem þessi sömu skip geta valdið inn á fjörðum þegar ofsa veður geisa og hef ég litla trú að að hemja megi þau á þeim dögum.

Góðir hálsar, ef veitt yrði þeim fjármunum sem nú á að verja til rannsókna fyrir olíu hreinsistöð til ofangreindara þátta yrðum við ekki á því flæðiskeri stödd sem við erum nú. Vinnum markvist að því að vera það svæði á Íslandi sem hreinast er og hefur ekki mengandi starfssemi. Við eigum slíkar perlur sem firðirnir okkar eru og munu í framtíðinni fleyta okkur fram á veginn, varðveitum þá.

Læt hér staðar numið að sinni en vildi gjarnan að meiri upplýsingar fengjust, ekki bara fimm mínotur fyrir ákvarðanatöku sem mér skils að sé í október, það er stutt til októbermánaðar.

jþ

Tenging norður- og suðursvæðis Vestfjarða.

Ágætu lesendur, ég hef áður sett fram það skoðun mína að þau jarðgöng sem fyrirhuguð eru á milli Arnarfjarðar og Dýrafjarðar séu ekki á réttum stað og muni ekki þjóna þeim tilgangi sem þeim er ætlað að sinna. Fyrir því eru eftirtalin atriði sem vert er að hafa í huga að mínu mat.

1. Jarðgöngin verða of dýr í framkvæmd þar sem þau stytta leiðina á milli suður- og norðursvæðis ekki nægjanlega mikið svo nýtni þeirra skili árangri.
2. Áfram verður eftir að leggja dýran veg yfir Dynjandis og Trostansheiði. (ekki er vafi á að Vegagerðin geti lagt góðan veg þarna yfir en kostnaður verður mikill og einnig við að halda veginum opnum stóran hluta ársins vegna hálku og snjóa. Þarna er einnig oft mikil veðurhæð og því ekki ferðaveður að staðaldri).
3. Ferðatími frá þéttbýlisstöðum, hvort sem er að norðan eða að sunna er of langur þessa leið, sjá útreikning á ferðatíma hér neðar í greininni.
4. Ekki verður um að ræða eitt viðskipta- og menntasvæði eins og æskilegt og fyrirhugað er með tengingu.

Ef við ætlum að tengja norður- og suðursvæði saman þurfum við að leita annarra leiða en nú eru fyrirhugaðar. Í því sambandi hef ég bent á leið sem er ekki ný af nálinni en það eru göng undir Hrafnseyrarheiði og hraðsiglingarferja yfir Arnarfjörð.

Hraðsiglingaferja frá Bíldudal og yfir að Auðkúlu sem er rétt utan við Hrafnseyri yrði um það bil 14 mín. að sigla yfir, siglingaleiðin er um 4,5 sjómílna löng og þarf ferjan að ganga um 20 sjómílur. Vogurinn við Auðkúlu er einstaklega vel fallin til ferjulægis, þar er gott skjól fyrir flestum áttum af náttúrunnar hendi og svo er einnig um hafnaraðstæður á Bíldudal. 
Þess má geta að ferjubrýr eru til við Djúp sem koma má upp á þessum stöðum. Burðargeta þarf að mínu mati að vera einn flutningabíll með tengivagn og samsvarandi fjölda fólksbíla. Burðargetan þarf að vera um 100 til 150 tonn og ganghraði um 20 sml.

Jarðgöng undir Hrafnseyrarheiði yrðu um 1200 metra löng þar sem farið yrði fram Hrafnseyrardal og í gegn innan við þar sem nú er ekið yfir. 

Leið þessi og rekstur ferju yrði mun ódýrari en jarðgöng sú sem nú eru fyrirhuguð og kostnaður við vegalagningu yfir Dynjandis og Trostansheiði ásamt rekstrarkostnaði þeirrar leiðar.

Ég set hér upp töflu sem sýnir muninn á ferðatíma miðað við hraðsiglingaferju og þá leið sem fyrirhöguð er með göngum inn undir Mjólká samkvæmt samgönguáætlun.
Leiðir; fyrst með hraðsiglingarferju og síðan þá leið sem samgönguáætlun gerir ráð fyrir:

Bíldudalur – Þingeyri; 25 mín., styttir ferðatíma um 70 mín
Bíldudalur – Þingeyri; 95 mín., Samgönguáætlun

Bíldudalur – Ísafjörður; 55 mín., styttir ferðatíma um 40 mín
Bíldudalur – Ísafjörður; 95 mín., Samgönguáætlun

Patreksfjörður – Ísafjörður; 80 mín., styttir ferðatíma um 50 mín
Patreksfjörður – Ísafjörður;  mín. 140 Samgönguáætlun

Er ekki markmiðið að tengja saman norður- og suðursvæði, gera svæðið að einu viðskiptasvæði, menntasvæði, einu samfélagi. 
Ferðatími ræður ríkjum í þessum skilningi. Það að geta farið á milli svæða fram og til baka á um tveimur klukkutímum og fjörutíu mín. er ásættanlegt, en að vera fjóra og hálfan til fimm  tíma er óásættanlegt á einum degi, þarna liggur munurinn.

Með hraðsiglingarferju er hægt að ná tilsettum markmiðum og gera Vestfirði að einni heild. Það er mín skoðun að við á suðursvæðinu og þeir á norðursvæðinu munum ekki lifa af öðruvísi en að ná því markmiði. Það er okkur nauðsynlegt að tengjast menntasvæði og stærra viðskiptasvæði. Ekki verður um það að ræða að tengjast slíkum svæðum í suðurátt.

Tenging innbyrðis er okkar sameiginlega markmið og okkur nauðsyn til að geta lifað af þá þjóðfélagsbreytingar sem nú eru í búsetu.
Þeir kostir viðskipta og menntunar sem verða upp á borðinu eftir tengingu svæðanna með fyrrgreindri aðferð eru fjölmargir og ótvíræðir. Sá möguleiki að gera Vestfirði að einu sveitarfélagi verður við þetta raunhæfur.

Aftur að hraðsiglingarferjunni, ég tel það nokkuð gefið að rekstur slíkrar ferju verði ódýrari en viðhald og opnunarkostnaði við Dynjandisheiði. En aðal kosturinn er fyrrgreindur að svæðið verður ein heild eins og að framan er lýst. Skora ég hér á viðkomandi yfirvöld að gera hagkvæmisútreikningur á þessari samgönguleið.

Bestu kveðjur

Jón Þórðarson
Bíldudal

Herra samgönguráðherra, Kristján Möller.

Ég er Vestfirðingur og á heima á sunnanverðum Vestfjörðum. Ég vil byrja á því að óska þér til lukku með nýtt starf og vona að þér farnist vel í því á kjörtímabilinu.

Þess er nú að vænta að efni bréfs þessa fjalli um samgöngumál á Vestfjörðum og þá aðalega á sunnanverðum fjörðunum.

Ég hef á liðnum mánuðum og kannski árum átt tal við starfsmenn vegagerðarinnar um viðhald vega hér í umhverfinu. Árangurinn hefur svo sem ekki verið mikill en þó stundum hefur verið tekið vel í ábendingar. Nú fyrir skemmstu átti ég tal við mann er hafði með viðhald að gera og var það eftir ferð mína út á Látrabjarg með rútu þar sem í sátu ferðamenn á mínum vegum. Rútan var svo sem ekki stór en nýleg, en vegurinn var nánast að ganga frá þessum annars ágæta bíl. Viðhaldi hafði ekki verið sinnt lengi, nema á einstökum köflum þar sem efni vegarins hafði verið heflað út fyrir veg og var þar í röst beggja vegna vegarins.

Þau svör sem ég fékk hjá viðkomandi viðmælenda þinnar undirstofnunar voru á þá leið að það stæði ekki til að laga þessa vegi okkar hér, til þess væru ekki til peningar og það virtist sem gleymst hafi að gera ráð fyrir viðhaldsfé.

Nú vil ég benda þér á að um umræddan veg fara líklega um 30 þúsund ferðamenn nú í sumar og veit ég með vissu að margir þeirra fella tár að lokinni ferð vegna þess að þeim er annt um farskjót sinn.

Daginn eftir fór sem leið lá norður á Ísafjörð og var það sem önnur skelfingarför það er á meðan verið var að aka um Barðastrandasýslu. Ein ágæt brú var þannir tengd vegakerfinu að vart mátti komast upp á hana nema af kunnáttusemi þar sem djúpar holur voru beggja vegna og því stírt svo nálægt handriðum brúarinnar að millimetrar skipta þar máli. Hitti ég daginn eftir ferðamann á Bíldudal sem hafði verið að aka að norðan frá Ísafirði og spurði hann mig af hverju vegirnir væru svona hjá okkur og fannst þeir verulega hættulegir þó sérstaklega umrædd brúartenging. Átti þessi ágæti ferðamaður vart lýsingarorð yfir ástandi vegarins.

Það má segja að það sé sama hvert litið er á malarvegina hjá okkur, þeir eru vægast sagt illa leiknir af viðhaldsskorti.

Ég vil því spyrja þig Kristján Möller, hvort við séum gleymd hér fyrir vestan og að svar hins ágæta manns muni gilda áfram.

Þar sem þú ert yfirmaður samgangna á Íslandi er það mín meining að þér beri að gera áætlun um að loka vegum sem ekki stendur til að viðhalda og eru orðnir hættulegir vegfarendum.

Sú krafa er gerð til mín að ég haldi við mínum farartækjum hvort sem um er að ræða bíla eða báta. Ef ég ekki sinni þeim skyldum fæ ég hvorki að aka né sigla. Það sama á við um farartæki og lendingastaði flugfara.

Viðhald margra vega á mínu búsvæði eru nú með þeim hætti að loka ætti þeim ef jafnræðisreglu stjórnarskrárinnar væri beitt. Ég verð að taka það hér fram að mér er full alvara með bréfi þessu og mun í framhaldi af því leita réttar míns ef ég hef bolmagn til. Það er ekki hægt að setja fram stífar reglur og kröfur á einn aðila en lofa öðrum að sýna óábirgni þó um ríkisvald eða ríkisfyrirtæki sé að ræða.

Ef til vill erum við gleymd og ef svo er afskrifið okkur opinberlega svo við getum tekið upp okkar eigin konsert. Með von um úrbætur eða aðgerðir.

Jón Þórðarson

Bíldudal